Recensie: Captain Marvel

Jaar: 2019
Genre: Actie / Fantasie
Regie: Anna Boden, Ryan Fleck
Cast: Brie Larson, Jude Law, Samuel L. Jackson, Lashana Lynch, Ben Mendelsohn
Duur: 2u 5m

Plot

Kreevechter Vers, lid van de elite Starforce, komt na een gevecht met het vijandige, shapeshifter ras Skrulls, terecht op de aarde, waar ze moet wachten op de rest van haar team. Ze besluit haar tijd nuttig te gebruiken om de skrulls te snel af te zijn en hun doelwit eerder op te sporen, met behulp van SHIELD’s Nick Fury. Tijdens haar zoektocht komt Vers in contact met haar verleden op aarde als Carol Danvers, iets waar ze voorgaand aan haar aankomst op de aarde bijna geen herinneringen aan had.

Ervaring

Ik had enorme verwachtingen van deze film, dus ik was eigenlijk bang dat het in werkelijkheid alleen maar kon tegenvallen. Dit bleek onjuist. Niet alleen wist de film mijn verwachtingen te evenaren, ze werden ook nog eens overtroffen. Ik had verwacht dat de film een fantastische, badass, feministische actiefilm zou worden, maar ik had niet verwacht dat de film ook nog eens zo grappig zou zijn, plotgezien zo goed en verrassend in elkaar zou zitten en ook nog eens goed binnen het al bestaande MCU zou kunnen vallen. De film is niet perfect, er zijn dingen waar zelf mijn wenkbrauwen van omhoog gingen, maar dit was slechts één of twee momenten in de film. De rest was echt fantastisch werk van Marvel.

Het begint al met het Stan Lee eerbetoon, waar de film gelijk al punten mee scoort. Ik zat al na twintig seconden met tranen in mijn ogen en dat is zelfs voor mij een recordtijd. De film gooit de kijkers gelijk in het diepe door meteen het mysterie te introduceren, maar weet op deze manier ook heel soepel de hoofdrolspeler met genoeg informatie te introduceren en een duidelijk beeld van de situatie te schetsen, zonder dat je jezelf als kijker gelijk overspoelt voelt met achtergrondexpositie. De actie begint na zo’n tien minuten, wat het tempo van de film er goed inhoudt. Geen langdradige intro: dit is wat je moet weten en dit is wat we gaan doen. Nu schieten en actie. Klaar. Geen poespas. Het tempo blijft er ook goed in. De verschillende plotmomenten glijden soepel in elkaar over, maar worden afgewisseld met genoeg luchtige humor dat het nooit te zwaar wordt.

Carol Danvers is een personage dat je wel leuk moet vinden. Badass met de juiste dosis humor. De film groeit mee met Carol, wij leren wat zij leert, wat de film en het verhaal heel persoonlijk houden. We gaan allemaal door dezelfde ontwikkeling. Dit zorgt voor een onvermijdelijke binding met het personage, wat de film op haar beurt weer pakkender maakt.

Iets anders waar de film in mijn ogen enorm in uitblinkt is het werkend maken van de film als solofilm. Er zijn genoeg referenties in de film aanwezig om alle Marvel films tevreden te houden. De aanwezigheid van Nick Fury alleen al, maar natuurlijk ook de Tesseract, het ‘Avenger Initiative’ en Ronan The Accuser, om maar een paar voorbeelden te noemen. Maar toch kan de film ook overleven zonder. Je hoeft de referenties niet te begrijpen om van de film te genieten, het verhaal werkt losstaand ook. En dat is wel een een probleempunt bij Marvel films, zeker films die zo in contact staan met andere films, zoals Captain Marvel dat doet met Avengers: Endgame. Van Captain Marvel kun je ook genieten als je de andere Marvel films niet hebt gezien en dat is een groot pluspunt van de film.

En de soundtrack, daar moeten we het ook nog even over hebben. Wat een hitlijst, zeg. De film blijft bij de ’90 setting door verschillende ’90 hits in de film te verwerken, die ook nog eens perfect bij de sfeer en onderliggende belangen van de film passen. Dit is hoe je dit doet. Dit is hoe je een soundtrack integreert in je film. Geweldig gedaan.

En als ik wil zeuren, zijn er natuurlijk punten van Captain Marvel die iets minder geloofwaardig waren. Het niet verbrandende jasje, de geweldig getimede black box die precies de juiste visueel ondersteunde opnames maakte. Geen enkele film is perfect. Geen van deze punten doen afbreuk aan het plot en dat is in mijn optiek het belangrijkste.

De film houdt de aandacht van begin tot einde vast, wisselt actie af met humor, brengt goede en pakkende personages en plotlijnen en weet zich te redden zowel losstaand als deel van een grote geheel. Er is een reden dat de film het zo goed doet op de internationale box office. De film belooft en levert. Een absolute aanrader.

Cast

Een groot deel van het succes van Captain Marvel is natuurlijk ook te danken aan de cast. Te beginnen met Captain Marvel zelf natuurlijk. Brie Larson maakt de beloftes na en meer. Na Room kon de actrice voor mij natuurlijk sowieso al niet meer stuk en na Captain Marvel is ze in mijn boekje legendarisch. Ze brengt het personage tot leven. Larson zet een personage neer dat haar traumatische verleden verdoezelt met humor, zonder ook maar één keer de impact van haar vergeten verleden te overschaduwen. De onderbouwde arrogantie is één van de beste karakteristieken van het personage en Larson brengt het vlekkeloos naar het scherm. Geen reden voor lege bescheidenheid. Danvers is een krachtige vechter en iedereen mag het weten. En dat zonder te hoeven glimlachen. Dat is nog een een heldendaad.
Samuel L. Jackson is natuurlijk perfect. Elke Marvelfilm weer valt Jackson naadloos terug in de huid van Fury, en weet zelfs met deze verandering in tijd de juiste verandering in het personage naar voren te brengen. Deze Fury is jonger, onwetender, naïever en dat toont zich op een goede, subtiele manier. Hij is nog steeds een goed getrainde agent, dus het loopt niet blind het gevaar in, maar heeft ook niet dezelfde waakzaamheid en reserves als de Fury uit de huidige tijd. Laat dat maar aan Samuel L. Jackson over.
Jude Law zet ook een vlekkeloos optreden neer. Natuurlijk kun je voorafgaand aan de film vermoedens hebben over de motivaties van bepaalde personages, vooral als je als kijker meer informatie hebt over de Marvel wereld dan de objectieve kijker, maar het valt niet te ontkennen dat Law niets door laat schemeren tot het script erom vraagt. En dan is het ook geen ongeloofwaardige verandering. Uiteraard kunnen we er al jaren niet meer omheen dat Law een fenomenale acteur is, maar het bewijst het hier toch nog maar eens een keer.
Annette Bening pakt haar dubbelrol zonder moeite op en zet twee geheel verschillende personages weer, die nauwelijks te vergelijken zijn, ondanks dat het gespeeld wordt door dezelfde actrice. Dat vraagt om een speciaal talent.
Ben Mendelsohn is natuurlijk hilarisch en zorgt voor een groot deel van de meer luchtigere kant van de film, wat de film als geheel zo goed maakt. Als ik een nadeel moet noemen, zou het wellicht zijn dat Mendelsohn’s schurkenrol veel meer gespeeld voelt dan Law’s heldenrol, maar aan de andere kant roept dat wel gelijk vragen op over de ware intenties van de Skrulls, wat wellicht ook weer de bedoeling was. Het zou dan eerder een nadeel zijn aan het script dan aan Mendelsohn als acteur.
Lashana Lynch draagt goed bij aan de emotionele kant van het script en doet het uitstekend in deze rol. Ook het verloop van tijd en wat de verdwijning van Danvers heeft achtergelaten bij het personage wordt goed in beeld gebracht, met subtiele veranderingen in de houding en het gedrag van het personage. Filmdochter Akira Akbar laat ook indruk achter. Daar gaan we echt nog meer van horen.
De ster van de film is natuurlijk Goose. Ik heb geen idee hoeveel van de kat computergeanimeerd is, maar ik ben groot voorstander van een film die geheel om Goose draait. Samuel L. Jackson en Goose zijn een droomteam. Geef me meer avonturen van de twee. Alsjeblieft. En ik voel me met geen enkel personage zo verwant als met Goose. Ik kom namelijk ook.. [Spoiler 1].

Maatschappelijke impact

Wat ook niet vergeten kan worden, is de maatschappelijke impact van de film. Captain Marvel is de eerste Marvel superheldenfilm met een vrouwelijke hoofdrol, Wonder Woman wist dit al eerder te doen voor DC, en dat heeft impact. Dat is gewoon niet te ontkennen. Captain Marvel is al vanaf het moment dat de film werd aangekondigd aan het vechten tegen criticus die niet snappen waarom een vrouwelijke superheldenfilm nodig is, die de film er al voordat deze überhaupt uitkomt op veroordelen, de waardering van de film op websites als Rotten Tomatoes werd al omlaag getrokken voordat de film beschikbaar was. En bewijst precies waarom deze film zo relevant is. Omdat deze kritiek er überhaupt is. Captain Marvel vecht al vanaf het moment dat de film werd aangekondigd een ongelijk gevecht, maar guess what? De eerste box office cijfers tonen aan dat de film dit gevecht gewoon aan het winnen is. En de manier waarop de film emancipatie in de film verwerkt is gewoon op een hele relevante manier gedaan. Het zet de ‘onderdrukking’ van vrouwen, zeker in de jaren ’90, naast de onderdrukking van Carol Danvers’ ware aard. Niet alleen laat de film letterlijk even heel duidelijk aan de wereld weten dat vrouwen niet minder zijn dan mannen, het brengt dit ook nog eens symbolisch naar voren, wat de film meer maakt dat alleen de feministische boodschap, maar tegelijk deze boodschap ook nog eens extra ondersteunt. En het is relevant. En het is belangrijk. Want zolang films als Captain Marvel nog steeds oneerlijk worden beoordeeld omdat het een maatschappelijke rol heeft, wordt afgekeurd omdat het teveel nadruk legt op de kracht van vrouwen, omdat het kritiek ontvangt omdat de film teveel een ‘politieke agenda’ zou hebben, terwijl films als Iron Man en Captain America al jaren een politieke agenda hebben als het gaat om oorlogsbeleid en daar niets over wordt gezegd, dan is er nog steeds iets mis met de samenleving. En dan hebben we films als Captain Marvel nodig om dit recht te trekken. We hebben films nodig die gezeur dat hun vrouwelijke hoofdrol niet genoeg glimlacht in de trailer omdraait door een krachtig, fantastisch filmmoment te creëren nodig. En of het echt belangrijk is voor het algemene publiek? Black Panther en Captain Marvel zijn de twee meest bekritiseerde Marvelfilms en tot nu toe lijken het de twee best scorende films te gaan worden. Dus, ja. Ja, het is belangrijk.

It’s a… HELL YES from me

Absoluut een aanrader. Actie en humor in de perfecte mix, goede muziek, briljant acteerwerk in goed uitgewerkte personages en een belangrijke maatschappelijke boodschap om het af te ronden. Kijken, dus.

Waardering:

Becca’s Bonusronde

Favoriete scene: Na het vallen komt opstaan
Favoriete optreden: Brie Larson / Goose
Favoriete liedje: Just A Girl – No Doubt
Favoriete zin: “I have nothing to prove to you.”

Beeld: Marvel

Spoiler 1: .. onschuldiger over dan ik ben, maar ook ik ben bereid om meerdere mannen tegelijkertijd te vernietigen als de situatie daarom vraagt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *