Recensie: Love, Simon

Jaar: 2018
Genre: Drama
Regie: Greg Berlanti
Cast: Nick Robinson, Katherine Langford, Jennifer Garner, Josh Duhamel
Duur: 1h 50m

Plot

De 17-jarige Simon Spier is homoseksueel, maar zijn vrienden en familie weten van niets. Wanneer iemand van zijn school anoniem een bericht plaatst waarin hij uit de kast komt, is dat het begin van het e-mailcontact tussen Simon en ‘Blue’, die steeds diepere gevoelens opleveren, terwijl de identiteit van Blue onbekend blijft. Wanneer de e-mails in de verkeerde handen vallen, beginnen Simons leven en geheim uit elkaar te vallen.

Ervaring

Ik was erg onder de indruk van de film. Ik had met opzet van tevoren niet het boek gelezen, omdat ik niet beïnvloed wilde worden, maar ik heb het boek erna toch maar gelijk gekocht. Dit is meer dan een verhaal over uit de kast komen, het vertelt zoveel meer over de gevoelens die erachter liggen en de druk rondom het stigma dat nog altijd heerst. Zelfs als je uit een hecht gezin of een goede vriendenkring komt, er ligt zoveel stress en emotie aan ten gronde en dat brengt de film prachtig in beeld. Het plot is sterk, de personages worden goed uitgewerkt, drama en humor wisselen elkaar vloeiend af. Een goede en impactvolle film. Dit was de romcom waar we in 2018 zo dringend behoefte aan hadden, zelfs als we dat nog niet wisten.

Cast

Nick Robinson was geweldig. Ik moet bekennen dat ik na Jurassic World geen enorme hoge pet van hem op had, daarin vond ik hem erg matig, maar dat heeft hij in Love, Simon weer helemaal omgedraaid. Als Simon weet hij het publiek te raken en mee te nemen in zijn emoties. Je voelt wat hij voelt.
Verder wist Jennifer Garner me ook enorm te raken. Natuurlijk ligt de emotie voor een groot deel in de woorden, maar ze moeten wel goed gebracht worden. Teksten als dit kunnen snel nep of overdreven voelen, tenzij je actrice met genoeg kwaliteit hebt om ze over te brengen en Garner heeft dat.
Maar de rest van de cast had ook de nodige klasse. Katherine Langford liet haar talent al eerder zien in 13 Reasons Why, maar toont het ook hier. Josh Duhamel blijft voor mij altijd een favoriet en ook hier bewees hij dat weer. En Blue… Die deed het ook heel goed.

Maatschappelijke impact

Ik zei het al eerder, maar ik denk dat de kracht van Love, Simon ligt in de manier dit coming out verhaal gepresenteerd wordt. Dit is geen zielig verhaal over iemand die helemaal alleen staat en dat is juist wat dit verhaal in mijn ogen zo herkenbaar maakt voor de gemiddelde in-de-kast-tiener. Dat iemand een goed vangnet heeft, maakt het uit de kast komen niet makkelijker. En het is goed dat er eindelijk een film is die dat duidelijk maakt. Ik hoop ten zeerste dat tieners in de kast Simon als het rolmodel kunnen zien dat ze zo verdienen en kracht uit het verhaal kunnen halen. En zeg me niet dat een homoseksuele romantische komedie niet iets was dat we nodig hadden. Het was nodig. Het was absoluut nodig.

It’s a… YES from me

Of je nu in Simons positie zit of niet, Love, Simon is een film die je gezien moet hebben. Een goed verhaal met een krachtige boodschap. Absoluut kijken!

Waardering:

 

 

Becca’s Bonusronde

Favoriete scene: Moederlijk gesprek
Favoriete optreden: Nick Robinson
Favoriete liedje: Bleachers – Rollercoaster
Favoriete zin: “You get to exhale now, Simon. You get to be more you than you have been in a very long time.”

Beeld: Twentieth Century Fox Film Corporation

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *