Recensie: Mamma Mia! Here We Go Again

Jaar: 2018
Genre: Musical
Regie: Ol Parker
Cast: Lily James, Amanda Seyfried, Meryl Streep, Cher
Duur: 1u 54m

Plot

Vijf jaar na de gebeurtenissen van Mamma Mia probeert Sophie de hoteldroom van haar moeder op het eiland te verwezenlijken, terwijl haar moeders vriendinnen herinneringen ophalen over hoe de jonge Donna oorspronkelijk op het eiland terecht kwam en hoe ze het alleen heeft gered toen ze erachter kwam dat ze zwanger was.

Ervaring

Ik ben groot ABBA fan, ik ben groot Mamma Mia fan, dus natuurlijk gaat deze recensie enorm gekleurd zijn. Maar zelfs mijn hoogste verwachtingen zijn overtroffen. De film begon gelijk op 100 procent en zwakte geen moment af. Verdriet, romantiek en humor gingen vloeiend in elkaar over. Het ene moment zat ik het uit te gieren, het volgende moment was ik in tranen. Van tranen was er sowieso geen tekort. Alle soorten kwamen voorbij. Er waren tranen van verdriet, ontroering, herkenning van de liedjes (tranen: de faneditie), van het lachen. Volgens mij heb ik me door een boom aan zakdoekjes heen gewerkt. Maar het was het waard. Ik zeg dit bijna nooit over vervolgen, maar ik vind oprecht dat deze film zijn voorloper heeft overtroffen. Goed, je moet ervan houden. Als je geen fan van musicals hebt of je houdt niet van dit type films dan zal je hart er niet sneller van gaan kloppen. Maar houd je er wel van, zoals ik doe, en was je al fan van het origineel, dan is Mamma Mia! Here We Go Again een film die je niet wilt missen.

Cast

Ik ben helemaal verliefd op Lily James. Een prachtige vrouw, die een hoop energie en enthousiasme uitstraalt. Iets dat helemaal past bij Donna en zeker de jongere ‘Dancing Queen’ Donna waar in de eerste film naar wordt gehint. Echt de perfecte Donna. Sowieso is de casting subliem en de uitvoering van de rollen ook. In de jonge Tanya, Jessica Keenan Wynn, en Rosie, Alexa Davies, zie je gewoon hun oudere alterego’s, Christine Baransky en Julie Walters. Ze stralen dezelfde energie, trekjes en gewoontes uit. Sowieso kunnen we weer in ons handjes knijpen met Baransky en Walters die hun rollen moeiteloos weer helemaal tot leven brengen. Voor de mannen geldt hetzelfde. Je herkent de jonge personages moeiteloos in de nieuwe acteurs en de vaste kern hapert geen seconde in verder gaan waar ze gebleven waren met hun personages. Amanda Seyfried is een schatje met een prachtige stem. Ik vind de overeenkomsten van Sophie en de twee Donna’s ook heel mooi en subtiel gedaan. Er was een scène waarbij ik van achteren niet kon zien of Seyfried nou in beeld was of James. Meryl Streep krijgt het voor elkaar om me binnen een paar seconden in een huilend hoopje te veranderen. En Cher! Heerlijk! Wat een vrouw! Ik stem voor een derde film die zich focust op Cher’s personage. Wie nog meer?
Een cast om je vingers bij af te likken en ze hebben stuk voor stuk fantastisch werk geleverd.

Muziek en kleureffecten

Je kunt geen recensie schrijven over Mamma Mia zonder even aandacht te schenken aan de muziek. Als iemand die met ABBA is opgegroeid ben ik zo blij dat deze films bestaan, zodat de liedjes onder elke generatie onsterfelijk kunnen worden gemaakt. Eén van mijn favoriete factoren van Mamma Mia 2 is dat er ruimte is voor nieuwe en relatief onbekende liedjes, zoals When I Kissed The Teacher en Why Did It Have To Be Me? En was mijn leven echt compleet geweest zonder Christine Baransky en Julie Walters die Angel Eyes zingen?
Een laatste dingetje dat ik het vermelden waard vind is wat een aesthetic de hele film heeft. Blauw, geel en wit spelen duidelijk de boventoon, wat zorgt voor een prachtig en passend plaatje, die de film een complete en herkenbare ervaring maakt.

It’s a… YES from me

Geen verrassing, maar ik raak deze film absoluut aan. Wat een meesterwerkje. Nogmaals, je moet ervan houden, maar als je dat doet, dan wil je deze absoluut niet missen.

Waardering:

 

 

Becca’s Bonusronde

Favoriete scene: ‘I’ve Been Waiting For you.’
Favoriete optreden: Christine Baransky en Julie Walters
Favoriete liedje: Why Did It Have To Be Me en My Love, My Life
Favoriete zin: “I told many, many people.”

Beeld: Universal Pictures

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *