Recensie: Pitch Perfect 3

Jaar: 2017
Genre: Komedie
Regie: Trish Sie
Cast: Anna Kendrick, Rebel Wilson, Brittany Snow, Anna Camp
Duur: 1h 33m

Plot

Na het winnen van het wereldkampioenschap vinden de Bella’s zich verspreid en in veel gevallen werkloos met weinig zicht op de toekomst. Als de kans zich voordoet om op USO toer te gaan, komen de Bella’s nog een laatste keer bij elkaar, maar of dat zo’n goed idee was.

Ervaring

De eerste Pitch Perfect vond ik geweldig, de tweede was al wat matiger en de derde vind ik gewoon… ronduit slecht. Ik ga er geen doekjes om winden. Ik heb hem afgekeken, maar het kostte heel veel moeite. Het begint best aardig, hoor. Er wordt een pijnlijk realistisch beeld geschetst over het leven na de universiteit, wanneer je eigenlijk geen flauw idee hebt wat je aan moet met je leven, maar zodra de toer begint… Weer competities, weer riff-offs. Het is een eindeloze herhaling en slap aftreksel van eerder succes. En daar maken ze zelf ook grapjes om, maar dat praat het nog niet goed. De zinloze verhaallijn van Fat Amy raakt kant nog wal en maakt het plot onmogelijk om te volgen. En zelfs de film weet niet meer wat ze met bepaalde personages aan moeten. Ik bedoel, Ashley en Jessica? Serieus? Zeer teleurstellend. Aan het einde herpakken ze zich enigszins, voornamelijk dankzij Anna Kendrick, in een cliché vrolijk einde, maar verder? Zeer, zeer matig.

Cast

Anna Kendrick doet wat ze kan om deze film te dragen, maar ook zij kan een zinkend schip niet boven water houden. Het zorgt er wel voor dat alle scenes waar Beca inzit, de film nog enigszins verdraagbaar maken. Hetzelfde geldt in grote lijnen voor Brittany Snow en Anna Camp, hoewel die ook weinig ontwikkeling in hun personages kunnen brengen. Elizabeth Banks en John Michael Higgins, die normaal gesproken goed werk leveren, roepen in deze film alleen irritatie op, ook door de constante herhaling van oud materiaal. Maar niemand zet zo’n slecht optreden neer als Rebel Wilson. Natuurlijk, het is ook voor een deel van een film van het personage maakt, maar Wilson slaagt er totaal niet in om de situatie enigszins te verbeteren. Een eerst leuke rol veranderd in niets meer dan slappe slapstick en een grote bron van irritatie. Verder heeft niemand in de film genoeg indruk gemaakt om te onthouden. Behalve dan DJ Khalid. Wat een nutteloos ornament is dat. Kan iemand hem de volgende keer gewoon thuislaten, alsjeblieft?

Muziek

De muziek is leuk, maar ook niet zo spectaculair dat het de film weer omhoog kan trekken. Het enige vernieuwende moment was toen ze Beca alleen op een podium zetten, maar verder niets vernieuwends, niet herinneringswaardigs.

It’s a… NO from me

Een zeer teleurstellend slot van een in het begin leuke reeks. Voor de algemene kijker ze ik, doe het niet. Voor de doorgewinterde fan die graag het laatste deel wil zien… Het is uit te zitten, maar verlaag je verwachtingen. Ik hou het voortaan wel gewoon bij deel één en twee.

Waardering:

 

 

Becca’s Bonusronde

Favoriete scene: Beca op het podium
Favoriete optreden: Anna Kendrick
Favoriete liedje: Anna Kendrick – Freedom! ’90
Favoriete zin: “Will we be going to second base with you guys?”

Beeld: Universal Pictures

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *