Recensie: To All The Boys I’ve Loved Before

Jaar: 2018
Genre: Romantiek / Komedie
Regie: Susan Johnson
Cast: Lana Condor, Noah Centineo, Israel Broussard, Janel Parrish
Duur: 1h 39m

Plot

Als Lara-Jean Covey vastzit in een overweldigende verliefdheid, zet zij al haar gevoelens op papier in een liefdesbrief die ze nooit verstuurd. Dit is vijf maal voorkomen. Wanneer deze vijf liefdesbrieven op onverklaarbare wijze worden verstuurd, waaronder de brief aan haar zus’ ex-vriend Josh, staat haar hele leven op zijn kop. In een poging om Josh van haar af te schudden, zoent ze Peter Kavinsky, één van de andere ontvangers van haar brieven. Peter, op zijn beurt op zoek naar een manier om zijn ex jaloers te maken, stelt voor om te doen alsof ze een relatie hebben, zodat ze er allebei beter van kunnen worden.

Ervaring

Ik vond het echt een leuke film. Ja, natuurlijk is het voorspelbaar. Welke romantische komedie is nou niet voorspelbaar? Een happy ending is nogal de punt van het genre. Deze film heeft alles wat een goede romantische komedie hoort te hebben. Het is zoetsappig, maar niet te zoetsappig. Het zit boordevol goede, geen over de top humor. Het heeft goed uitgedachte personages, waar je hart naar uitgaat en waar je jezelf volledig in kunt verplaatsen. (Ik bedoel, ik wil niet te millennial klinken, maar Lara-Jean die letterlijk uit het raam klimt om haar problemen te ontvluchten is een mood.) Het plot is goed opgebouwd, er is genoeg ruimte voor de personages om zich los van elkaar te introduceren. Hoe belangrijker het personages, hoe meer ruimte voor ontwikkeling, maar er worden geen onnodige personages geïntroduceerd, wat ik vaak een probleem vind in dit soort film. Elk personage, klein of groot, heeft een directe invloed op het verhaal en dat is goed gedaan. En zeker de hoofdpersonages zitten heel sterk in elkaar, het zijn duidelijk uitgetekende personages met hun eigen verhalen en persoonlijkheden waar je gewoon van moet houden. En ik ben nou eenmaal een sucker voor neprelatie leidt tot meer verhalen. Het is een heerlijke film.

Cast

En de heerlijke film had een heerlijke cast. Ten eerste Lana Condor. Fantastisch. Ze omarmt het personage volledig. Lara-Jean is verlegen, maar slim en zelfstandig. Ze heeft humor, ze is relatable. En ik vind het zo fijn dat ze haar etniciteit deel van het verhaal hebben gelaten. Het is op zo’n manier in het verhaal verwerkt dat het de kern van het personage meer diept geeft, haar afkomst en haar verleden, maar vormt geen geforceerd conflict. Het maakt deel uit van het verhaal zoals het deel uitmaakt van het leven. Echt goed gedaan. En Condor brengt haar personage fantastisch tot leven. Haar uitdrukkingen, manier van doen. Het werkt tot in het laatste detail.
Ook Noah Centineo levert geweldig werk. Vaak wordt een personage als dit snel niet meer dan een liefdesinteresse zonder veel eigen verhaal. Maar Centineo staat zijn mannetje en wint je hart. Er is een reden dat ieder tienermeisje die de film kijkt (ook als ze geen tiener meer zijn, zoals – kuch- ik – kuch-) spontaan verliefd wordt op Peter Kavinsky. Hij vertolkt de moderne droomjongen. Imperfect, grappig, respectvol. Hel, hij weigert zelfs te drinken als hij terug moet rijden. En Centineo verkoopt het, hij brengt het tot leven. Het maakt mij op dit punt niet eens uit of het Centineo of Kavinsky is, ik wil er eentje.
Maar ook kleinere personages zijn goed uitgewerkt en tot leven gebracht. Janel Parrish omarmt de verstandige zus, wat ik bijzonder vind, want ik dacht dat ik het moeilijk zou vinden haar los te zien van Mona (Pretty Little Liar, red.). John Corbett toont op een subtiele manier een vader die nog steeds onder verlies lijdt en probeert alles zo goed mogelijk te regelen voor zijn dochters. Zijn vrouw is aanwezig, maar niet overheersend. Het is goed verwerkt. Anna Cathcart is de kleine ster van de film, haar aanwezigheid maakt de hele film nog eens twintig procent beter. Israel Broussard vond ik iets minder indrukwekkend, hij maakte minder indruk op me. Misschien deed Centineo zijn werk te goed, want mijn hart was meteen voor Peter Kavinsky. Al zei een vriendin wel tegen me dat zij de hele tijd voor de ‘buurjongen’ was, dus misschien was het een kwestie van smaak.
Onderling lag de cast elkaar ook duidelijk goed. De chemie tussen Centineo en Condor straalde van het scherm. Elke andere dynamiek werkte ook, de zussen leken al jaren van elkaar te houden, Lara-Jean en beste vriendin Christine vulden elkaar naadloos aan. Ik weet niet hoe Netflix het allemaal voor elkaar heeft gekregen, maar ik hoop dat ze het vaker doen.

It’s a… YES from me

To All The Boys I’ve Loved Before heeft alles dat een goede romantische komedie moet hebben en meer. Sterk verhaal, sterke cast. Netflix heeft duidelijk een goed recept in handen gehad en de taart mag er wezen.

Waardering:

 

 

Becca’s Bonusronde

Favoriete scene: De Hot tube
Favoriete optreden: Lana Condor
Favoriete liedje: LAUV – I Like Me Better
Favoriete zin: “My life was a mess… But I could clean my room.”

Beeld: Netflix

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *