Recensie: Wonder

Jaar: 2017
Genre: Drama
Regie: Stephen Chbosky
Cast: Julia Roberts, Owen Wilson, Jacob Trembley
Duur: 1u 53m

Plot

De misvormde August wordt na eerst thuisscholing te hebben gehad toch naar een normale school gestuurd. Zoals zijn ouders en hijzelf bang voor waren, wordt hij in eerste instantie verstoten door zijn klasgenoten. Maar dan beginnen ze één voor één in te zien wat een bijzonder kind August eigenlijk is.

Ervaring

Wonder toont heel goed hoe jonge kinderen en zelfs volwassen om kunnen gaan met iemand die anders is en doet dit op een hele natuurlijke manier. August steelt je hart binnen enkele minuten, maar ondanks dat de film zich voornamelijk op hem richt, is het mooie aan Wonder dat de film het verhaal van verschillende kanten belicht. Zo wordt ook gekeken naar de ervaringen van de zus en van vrienden en klasgenoten. Zo wordt de kijker een compleet beeld geboden zonder dat er teveel uitgelegd moet worden. De film biedt op die manier een veelzijdige kijkervaring. Wonder heeft een hoop familie en vriendschap, maar ook pijn, verdriet en eenzaamheid. Toch worden er ook hier en daar luchtige en grappige momenten geboden. Huilen en lachen met deze relatief onbekende film. Zeker een aanrader.

Cast

Van Julia Roberts verwacht je talent en ze stelt zeker niet teleur. Een van de beste kwaliteiten van Roberts vind ik persoonlijk dat ze niet bang is om ‘oud’ of ‘onflatteus’ te lijken – echt is, denk ik, het woord waar ik in dit geval naar zoek. En van haar echtheid wordt goed gebruik gemaakt in deze film. Het maakt het verhaal geloofwaardiger. Natuurlijk zal een moeder er in deze situatie wat verweerder uitzien. Julia Roberts straalt in zo’n rol. Ook Owen Wilson laat een serieuze kant zien, waar je bij hem over het algemeen toch eerder aan komedies denkt. Maar de ster van de film was natuurlijk Jacob Trembley, die een prachtige prestatie neerzette. Wat een talentje is die jongen, mijn hemel. Een leuke verrassing voor mij was dat in een film met veel kinderen niets van het acteren gemaakt voelde. Geen tenenkrommende optredens. Bravo voor de casting.

Speciale effecten

Ik vond de make-up van August ongelooflijk geloofwaardig. Ik heb na een paar scenes gegoogled of de misvorming niet echt was en dat zegt genoeg. Ik zag in een video dat Jacob Trembley elke dag anderhalf uur in de stoel moest zitten om alles op te krijgen. Wat een toewijding voor zo’n jong acteurtje.

It’s a… YES from me

Ik zou Wonder zeker aanraden. Heerlijke film die gerand staat voor zowel een lach en een traan. Yes!

Waardering:

 

 

Becca’s Bonusronde

Favoriete scene: Terugkomen busreis, 01:38:16
Favoriete optreden: Jacob Trembley
Favoriete liedje: We Are Going To Be Friends – The White Stripes
Favoriete zin: “I think there should be a rule that everyone in the world should get a standing ovation at least once in their lives.”

Beeld: Lionsgate

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *