Uit de oude doos: H20

In ‘Uit de oude doos’ trek ik een film of serie uit de oude doos om te kijken welke andere indruk deze nu jaren later achterlaat. Is het een tijdloos meesterwerk of ineens een pijnlijke voorstelling?

Old time fan?

Absoluut. Ik kan me nog herinneren dat ik als kind heel enthousiast werd als ik mijn favoriete zeemeerminnen langs zag komen. Helaas heb ik om één of andere reden nooit de eerste aflevering gezien. Of elke aflevering kunnen kijken, omdat het niet om een tijd kwam dat ik altijd achter de televisie kon zitten. Reden genoeg dus om nog een keer op H20 te duiken.

Tweede ronde

Het is een kinderserie. De personages zijn geschreven als een kinderserie, de teksten zijn geschreven als een kinderserie, de acteurs hebben allemaal weinig ervaring. Dat is belangrijk om in gedachten te houden. Het is geschreven voor 12- tot 16-jarige meisjes. Dat is een doelgroep waar je weer even aan moet wennen. Maar voor een kinderserie is het echt hartstikke goed. De verhaallijnen zijn pakkend, de personages zijn herkenbaar. Rikki? Soulmate. Zonder twijfel. De humor is de serie is ook echt grappig, tot op het punt dat ik soms echt zat te schateren. Ik ben in twee weken door drie seizoenen en 78 afleveringen heen gegaan, en ik moet een hoop dingen kijken, dus dat is echt heel snel voor mijn doen. Het acteerwerk is soms wel echt gewoon pijnlijk, zeker in het geval van Claire Holt en Phoebe Tonkin, maar het is te overleven. Je krijgt er genoeg voor terug.

Het is in elk geval wel duidelijk dat de serie het niet zou redden als het voor volwassenen was. Er wordt weinig uitgelegd, de regels van het groeien van de staart zijn erg bijzonder en ongeloofwaardig en waarom geen van deze kinderen hun ouders inlicht over wat hen is overkomen zal voor mij altijd een raadsel blijven. Het eerste wat ik zou doen als ik opeens een staart kreeg was krijsen om mijn moeder en verwachten dat zij het op zou lossen.
Het groeien van de staart is ook echt een wonder op zich, aangezien de kleren geheel verdwijnen en vervolgens droog weer opduiken nadat de staart verdwijnt. Mobiel in je broekzak, terwijl je in het water duikt? Geen probleem. Met de magische staartservice van Orange Staarten BV hoef je nooit je mobiel in rijst te drogen.
Ook zijn de meiden wel heel relaxed over de hele situatie, want het lijkt mij enorm onhandig als je nooit nat mag worden. Maar ik woon dan ook in Nederland en in de hele Australische serie regent het precies twee keer, dus dat zal wellicht ook meespelen.
Er zitten wat gaten in het plot, maar nogmaals, als je het bekijkt als de kinderserie dat het is, is het echt wel de moeite waard.

Het eerste seizoen is wel bij verre het beste. Het tweede seizoen werd tegen het einde heel langdradig en het derde seizoen had serieus nooit gemaakt moeten worden. Dat was wel echt de domper op de serie. De verhaallijn was best spannend, maar de ontknoping was zelf voor een serie over zeemeerminnen met een magisch bikinitopje te ver gezocht. En ook al deed Indiana Evans echt haar uiterste best, het was gewoon niet hetzelfde met één van de drie hoofdrolspelers vervangen. Ook vind ik het nog steeds jammer dat Rikki nooit de ontwikkeling heeft gehad als Emma en Cleo. Ze is toch altijd meer op de achtergrond gebleven, wat ongelooflijk jammer is aangezien ze naar mijn mening het leukste personage van de serie was, mét de beste actrice die haar vertolkte. In seizoen twee werd de magie van het eerste seizoen nog wel redelijk teruggehaald, maar het derde seizoen haalde dat niveau gewoon echt niet. Het is ook geen verrassing dat er nooit meer een vierde seizoen is gekomen. Ze hadden waarschijnlijk het beste na seizoen twee moeten stoppen. En het is niet zo dat seizoen drie niet te kijken is, maar bij de volgende ronde zal ik waarschijnlijk wel na de eerste twee seizoenen stoppen.

Cast

En wat is er er met de cast gebeurd? Oplettende fans zullen waarschijnlijk wel weten wat voor leuks er enkele jaren geleden gebeurde, toen Claire Holt (Emma) en Phoebe Tonkin (Cleo) samen in The Originals te zien waren. Inmiddels is die serie na vijf seizoenen ten einde gekomen, maar het was zeer populair tijdens de looptijd en ook The Vampire Diaries, waarin beide personages van de vrouwen eerst te zien waren, is natuurlijk ook geen onbekend begrip tijdens de popcultuur. Tonkin en Holt hebben dus beide de overstap gemaakt van Australië naar Amerika en het heeft voor beide vrouwen goed uitgepakt.

Phoebe Tonkin is na afloop van H20 nog even blijven hangen en in Australië nog enige tijd te zien geweest in de langlopende soap Home and Away (Het Goede Tijden Slechte Tijden van Down Under). Daarna is ze in Amerika aan de slag gegaan in onder andere The Secret Circle en Bloom, naast natuurlijk The Vampire Diaries en The Originals. Ze is ook nog even terug aan het werk geweest met H20-medespeler Cariba Heine in de Australische film Bait.

Claire Holt is naast The Vampire Diaries en The Originals te zien geweest in onder andere Pretty Little Liars, Aquarius en de film 47 Meters Down. Ze heeft de laatste tijd gewerkt aan enkele film, maar moet het ook even rustig aandoen, aangezien de actrice momenteel op het punt van bevallen staat. Dat is extra leuk nieuws, omdat ze een jaar geleden een moeilijk en hartverscheurend verhaal over een miskraam deelde. Holt en haar man Andrew Joblom verwachten een jongetje.

Cariba Heine is de enige van de drie hoofdrolspelers die nooit buiten Australië een naam voor zichzelf heeft gemaakt, wat in mijn optiek eeuwig zonde is, omdat ze zelfs in de tijd van H20 al een zeer getalenteerde actrice was. Na H20 heeft ze wel in een hoop binnenlandse films en series gespeeld, waaronder Home and Away, Bait, Dance Academy en Hiding. Ze keerde ook nog heel even terug naar haar staart, toen ze in de rol van Rikki een cameo had in Mako Mermaids, een tweede serie rondom het mysterie van de zeemeerminnen van Mako Island.

Indiana Evans, die in het derde seizoen de rol van Bella had, heeft na H20 meer in weinig grote titels gespeeld. Ze was nog wel te zien in de serie Crownies en Secrets and Lies. Ook van de mannen van de serie, Angus McLaren en Burgess Abertnethy, is na aflopen van de serie weinig meer vernomen. Luke Mitchell, die in het derde seizoen te zien was als Luke, heeft nog wel een naam voor zichzelf gemaakt in Amerika. Zo was hij onder andere te zien in Marvel’s Agents of Shield.

Derde ronde

Ding, ding, ding. Ik zou de serie absoluut nog een keer bekijken. Het is vlot, grappig en zeemeerminnen blijven toch leuk. Sterker nog, ik ben stiekem al aan een derde ronde begonnen. Ssssst.

Beeld: Network Ten

One Reply to “Uit de oude doos: H20”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *